ñ Geheue soos ñ olifant…

(fotos:Google Images)gajuah

…dít is wat ek op die oomblik hier in die nuwe winkel nodig het. Soveel vrae. Soveel belangstelling. Elke derde persoon wat instap, was alreeds op Bali. Elkeen gesels met heimweë na wat was.

4114-bali-indonezja-lt3

Dis ñ groot lekkerte as ek dan kan saamgesels. Bietjie kan uitbrei op wat huidiglik op die eiland gebeur. Hul herinnering vat en ñ entjie saamstap.

bali-real-estate-market-bali-property-on-offer-for-sale

Die geselsies doen my ook goed. Dit is opbouend; opwindend. ñ Band word soms gesmeë, en heel dikwels maak die persoon weer later ñ draai; met vakansiefotos. Ons kry ñ sitplekkie, en gaan verdwaal ñ rukkie tussen die onthoue.

Bali_Aga_Village

As ek die deur aan die einde van ñ werksdag toetrek, is dit met genoegdoening. ñ Paar nuwe gesigte is nou bekend; ñ paar stories het weer lewe gekry.

 

 

 

 

Advertisements

Lê-Jou-Eier: Wat sal ek saamvat? Maar Hester…

So is my Vrydag nou totaal in sy kanon in. Eerstens; ek is doodmoeg. Gisteraand tot watter tyd op Google rondgereis. Kon vanoggend nie vinnig genoeg by die werk uitkom nie.

Waarheen haas jy jou so, my vrou? Werk toe. Ek het dinge om te doen. O? Soos wat? Kan ek kom help? Nee. Nee dankie.

Want ek moet op my eiland uitkom…

(fotos:Google Images)remote-island

Maar Hester. Hoe kan jy nou hierdie skryfopdrag so op my skoot kom neersit! Die ligging! Ek het deur die nag vir ure rondgerol om te besluit op watter eiland ek uitgespoel het! Toe droom ek ook nog. Van Papua NewGuinea se droommooi plekke, en hoe ek daar bly; al vir jare en jare.

En toe.

wayag2_home

Toe swem die kannibale oor en kom kook my.

Daarom dat ek by die winkel moes uitkom. Vir oorlewing se onthalwe.

Maar Hester. Voor ek kan sê wat ek sou saamvat om met die eensaamheid te help, moet ek eers dink met watter lugredery ek sou vlieg. Dit bepaal hoeveel bagasie ek kon inpak… Cathay Pacific. Ek het met hulle gevlieg! Want sien, my eiland moet aan daardie kant van die wêreld wees. Naby Bali en die Fillipyne.

Net nie binne swemafstand van Komodo Eiland nie!

komodo-liveaboards

Sien, hier gaan ek alweer. Niks geslaap gekry nie. Soveel keuses. Sulke groot besluite…

7938007174_41947d181a_k

Goed. Fokus. Ek bly al jare alleen hier. Daar word aan al my basiese behoeftes voorsien.

Ek is eensaam.

Wat het ek ingepak, op die vliegtuig as handbagasie gevat, en toe vasgeklou tot op my eindbestemming? Wat kan help teen die alleenheid.

Maar Hester… Nee Una, fokus.

Maar Hester. Ek hoef nou nie diep te wees nie, né? Ek gaan nie geoordeel word nie?

Miskien. Miskien nie.

So ek gaan nie sê ñ daggaplantjie nie, al behoort dit die eensaamheid met hallusinasies te verdryf… (hou in gedagte: Kannibale. Komodo drake. Min slaap laasnag)

Bl7IsP

Ek mag ook nie sê dat McDreamy van Grey’s Anatomy langs my op die vliegtuig gesit het, en moontlik ook uitgespoel het nie? Want ek is mos nou veronderstel om alleen te oorleef en eensaam te raak…?

Mmm. Maar Hester.

Kom ons dink nou mooi hieroor. Alleen. Op ñ prentjies eiland. Soms verbeel ek my ek is ñ meermin. Soms sien ek nog voetspore, sulke groot, sterkes…

Ek het niks meer nodig gehad nie. Net ‘alles uitgehaal’ en tot hier geswem. Dalk in die proses goeters verloor.

Maar Hester. Ek is ok!!!

deserted_island_892105

(Indien ek iemand skok. Dis eintlik net ñ ou storietjie, hoor. Nie wensdenkery nie…)

Om die inskrywings van verskillende bloggers in Lê-Jou-Eier te geniet of om self ‘n eier te kom lê wat ons kan uitbroei en grootmaak, klik op die volgende InLinkz skakel:

Vir die reëls van hierdie eier-boerdery, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposte Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22). Laasgenoemde blogpos is opdateer op 2017-09-05.

 

Wat van jou tattoos?

8

Die keuses wat jy gemaak het. Besluite wat jy geneem het. Die bewyse daarvan.

Wat doen jy daarmee.

Dra jy langmou bloese en weet dat dit nie opsigtelik is nie? Praat jy woorde wat ander laat glo jy is vlekkeloos? Skryf jy jou drome neer en teken só ñ prentjie van jou toekoms?

Dan, op ñ dag, is dit weer somer, en jy sweet.

Wat doen jy met jou tattoos?

Ek weet nie.

11e97bf69b56c981606be863d59632c6

Ek weet niks.

 

Hou asseblief net verby. Heeltemal.

199366_how-to-disappear-completely-38x48oil-on-canvas2006eric-zenerhighres

Sy verstaan my glad nie. Ek mag nie met die kind raas nie; as ek my rug draai is die honde in die huis. Mý behoeftes is vir niemand belangrik nie. Die klein wetter luister net vir sy ma en ouma. Dis mos my huis ook! Nee wat, hierdie huwelik werk nie vir my nie.

Ek hoor wat jy sê. Maar julle twee kom al so ñ lang pad saam. Is julle nie maats nie? Julle lag lekker vir mekaar. Die ander dinge in jul huwelik; daar is raakpunte wat mos nou baie belangriker is???

Nee. Sy wil nie vir my luister nie. Doen net wat sy wil. In my pa se huis moes ek luister as hy praat. Niemand het vir my opgekom nie. Daardie klein mannetjie. Hulle gaan nog spyt wees. Hy moet vasgevat word.

Vanoggend het ek lank en aanhoudend op my rug in die swembad gedryf, sodat my ore al die stront wat ek moes aanhoor, kon uitkry. My kop het behoorlik besoedeld gevoel. My gees vies. Net ñ halfuur in ñ aangetroude familielid se geselskap, en die siek gevoel kry sy lê op die krop van my maag.

Storieklong se Bullshit detector sal SO handig te pas kom. Die absolute gemors wat mense vir hulself opdis. En dan dink iemand gaan hulle kant insien. Gaan simpatie betuig.

Hier volg wat eintlik erken moes word.

Ek is middeljarig en besef my beste jare is dalk verby. My vrou is nie meer so mooi en maer nie. Nie soos die enetjie oorkant die straat nie. Die een wat vir my oom sê. Ek wil nie ouer word nie. Dalk sal ñ jong dingetjie dit vir my doen…ander mans sal vir my kyk en my bewonder, en vra…Wat het hy wat ons nie het nie? My vrou hou haar doenig met die kinders en hul probleme. Die kleinkinders kry alles uit haar uit. Sy skeep my af. Daarom dat ek by die gym aangesluit het. Daar is MENSE wat my waardeer. Wat lyk asof HULLE my aantreklik vind. Dit is nie meer vir my lekker by die huis nie, dis vervelig. (Ek is vervelig. Ek verveel myself). Daar moet mos ñ ou enetjie daar buite wees wat my nodig het. Wat my lewe kan opkikker. Wat die werklike ‘ek’ sal ontdek. My vrou en familie…? Ja wel, hulle waardeer my nie.

Die water in my ore, dit kan dalk probleme veroorsaak. Ek kan dit hanteer.

Maar hierdie slegte reuk wat agtergebly het…

Bullshit detective, jy is gehuur dankie.

 

 

 

 

Ek het ge-wat…!

My skrywe kom na aanleiding van Hester se laaste storie. Hoe sy nie altyd goed vaar met ñ ge-vliegery nie.

Feite: Ek vlieg gereeld oorsee, lang ure. Meestal alleen. My tyd is gewoonlik beperk, so ek wil nie ñ paar dae moet afvat om aan die nuwe tydzone gewoond te raak nie. Aankope moet dadelik begin.

Nou het ek ñ ritueel ontwikkel. Sodra ons die vliegtuig moet bestyg; daardie oomblikke wanneer hulle die sitplek nommers roep om deur te stap; dit is dan wanneer ek DIE SLAAPPIL afsluk.

Van hierdie oomblik af gebeur dinge vinnig. Handbagasie in die rak bo kop. Handsak oop. Nekkussing uit; blaas op. Trek skoene uit, slaapkouse aan. Reeds op die lughawe tande geborsel, grimering afgewas. So, skoon gesiggie. Skeur sakkie oop, gooi kombersie oor bene. Maak seker geldsakkie is om lyf vasgebind, handsak onder stoel. Plaas vliegtuigkussing in die hoekie by die venster. Kry nekkussing in regte posisie. Trek oogmasker oor oë.

Haal eers weer af. Groet die passasier langsaan beleefd. Vra mooi, moenie dat iemand my wakkermaak vir kos of drinkgoedjies nie, asseblief. Dankie, geniet die rit.

Sit masker terug.

En “pass” uit.

2B9314ED00000578-0-image-a-21_1440249694262

Hoor die veiligheidsreëls vaagweg aan. Voel die opstyg tussen die newels deur.

Salig.

Tien-ure dertig minute later skrik ek wakker as ons in Singapore land.

Ek drink maksimum ses slaappille per jaar. Net een op ñ slag. Twee vir elke keer as ek vlieg. Drie keer per jaar. “And it knocks me out”.

Maar nou. Dit laat my nooit naar voel nie. Ook nie ‘duh’ nie.

Tog…

download (5)

Ek het nou maar net ñ ding oor vars voel na soveel ure van stilsit. Op Singapore lughawe, “In Transit”, hol ek vir die hotel storte. Betaal ñ paar rand, en gaan was die slaap af. Heerlik verfris klim ek twee ure later weer op die vliegtuig vir die laaste been tot in Bali of Jakarta. Uitgerus.

Mmmm.

DIE SLAAPPIL. ‘Drool ek?’ Weet nie. Praat ek in my slaap? Moontlik. Ek kom darem nie agter dat mede-passasiers my skeef aankyk nie. Wie gaan ooit weet.

Feit: Ek het een keer twee maal na mekaar gaan stort. Twee keer betaal; kredietkaart strokie is die bewys. Hoe de hel… Geen idee. Dalk tot onder met die roltrap gery; rondgekyk; nie onthou of ek kom of gaan nie. En weer gaan stort.

ñ Ander keer met ñ baie vreemde “outfit” by Sulis aangekom. Ek en sy kon glad nie uitwerk hoe ek daai een reggekry het nie.

Op ñ ander stadium met iemand anders se plakkies op die lughawe afgeklim. En ñ keer kaalvoet. Want my skoene was weg.

Deesdae skryf ek vir myself ñ briefie. Druk dit in my bra as ek die pil afsluk.

Hello Una. Jy is nou wakker, gaan nou afklim. Bêre nekkussing en oogmasker. Trek slaapkouse uit; jou eie skoene aan. Soek die storte. Trek jou klere in JOU handtassie aan. Kyk op foon vir foto van uitrusting. Sit foon terug in handsak. 

Haal geldsakkie af voor jy stort. Nie eers na die tyd nie. 

Maak dubbel seker jy stort net een keer. 

Nee wag, stort, stap weg. Niks moet dubbel gebeur nie.

Ding is, iewers tydens die vliegrit verloor my briefie…

OB2M89s

Dankie tog vir DIE SLAAPPIL.

Dit hou my lewe interessant.

funny-animal-pics-292

Ek soek my ma.

cropped-frugoli_t_thestudiovisit_875

As die kleinkinders met die ouma, ek soek ñ sweetie sinnetjie opdaag, dan sal ouma maklik sê nie soek nie, vra liewer, ouma, ek wil graag ñ sweetie hê.

Vandag SOEK EK MY MA.

Ek wil haar oplaai en saam winkels toe gaan. Vir haar iets nuuts by Woolies gaan koop. By die kunswinkel inloer en kyk waarvan sy hou. Vir as sy weer verjaar…

EK SOEK MY MA. Dis al vyf jaar, en tog bly sy in my gedagtes. In my wese. Ek raak nie hartseer as ek na haar fotos kyk nie. Of steeds haar parfuum ruik nie.

Ek slaap wel soms in haar nagklere, sommer net.

Ek onthou die Sondag skemeraand nadat sy die oggend weg is. Ek het oor die dam uitgekyk, en haar teen die oorkantste wal sien staan. In ñ lang wit rok. Sy het vir my gewuif, want sy het geweet sy moes darem net baai sê. Ek was nie by haar toe sy haar oë vir die laaste keer toegemaak het nie.

EK SOEK MY MAMMA.

As die wet jou finaal faal.

skorsie

Nee!

NEE.

Ek beroep my op Artikel 18…snik…Vryheid van assosiasie…Jy kan assosieer met wie jy ookal wil…

Ek is NIE ñ pampoentjie nie. Ek betaal belasting. Ek het stemreg. Ek hou van my land.

Snik.

Ek beroep my op Artikel 11… Ek het die reg op lewe. Niemand mag my lewe neem nie, nie eens die staat nie…snik.

Help! Iemand hoor my. Help!

En op Arikel 12…Ek mag nie sonder verhoor aangehou word nie en marteling word nie toegelaat nie…Ek het die reg om te besluit of ek kinders wil hê of nie…O, dit geld nie nou nie…Sorry.

Jy het beheer oor jou eie liggaam.

Help. Nee. Nie dit nie.

Nee!!!…………………………………………………………………

muffins_aux_epinards_et_a_la_feta

(Murgpampoentjie-muffin resep op navraag: Veral gewild op staatsbankette.)☺☺

Om die inskrywings van verskillende bloggers in Lê-Jou-Eier te geniet of om self ‘n eier te kom lê wat ons kan uitbroei en grootmaak, klik op die volgende InLinkz skakel:

 

Vir die reëls van hierdie eier-boerdery, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposte Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22). Laasgenoemde blogpos is opdateer op 2017-09-05.